چه کسی انتخاب می شود؟کدام جناح برتر است؟کدام شعار عملی تر است؟اکثریت با کدام جناح خواهد بود و اقلیت با کدام؟کدام جناح در کدام استان رای اول را ازان خود می کند؟کدام معیار برای صلاحیت افراد؟

تعداد شرکت کنندگان در انتخابات چند نفر خواهد بود؟

این پرسشها با صدها هزار پرسش دیگردر باب انتخابات امسال که می تواند بسیار پاسخ داشته باشد،اما دربین همه ی اینها تنها یک چیز برای من مهم و قابل توجه است وآن این که:

30سال است که انتخابات بر پا می کنیم.

30 سال است که شهرهایمان را در روزهای انتخابات با عکس وپوسترهای کاندیداها کادو می کنیم.30سال است که عکس کاندیدهای مخالفمان را پاره می کنیم.30 سال است در روزهای انتخابات متینگ بر پا می کنیم. 30سال است در متینگهای هم غوغا و آشوب بر پا می کنیم.30سال است که در این روزها ناسزا بارهم

می کنیم.30 سال است که در روزهای انتخابات پرونده ی قیامت هم را برای هم رومی کنیم. 30سال است شب های انتخابات شب نامه پخش می کنیم.30 سال است روزهای انتخابات جک برای هم می سازیم.30 سال

است ترانه می سازیم برای هم،نه از سر مهر که از سر کینه.

30سال است که بساطمان درروزها و شب های انتخابات همین است.

30 سال است روز بعد از انتخابات کارنوال پیروزی راه می اندازیم انگار که در جنگ صد ساله پیروز شدیم.

30 سال است روز بعد از انتخابات شاهد می آوریم که تقلب شده،که کلک زده اند.

30 سال است که کلمه ی اخلاق بد جوری غریب مانده در روز های انتخابات.مردمان بی اخلاقی نیستیم اما نمی دانم این روزها با خود چه دارد که اخلاق قرانی هم نمی ارزد. ومن نمی دانم در روزهای بی اخلاقی لغت خدمت چه حال و روزی دارد!!!!!

 

 

هر که ما را یاد کرد ایزد مر او را یاد باد

هر که ما را خوارکرد ازعمر برخوردارباد

هرکه اندر راه ما خاری فکند از دشمنی

هر گلی کز باغ وصلش بشکفد بی خار باد


 

نوشته شده توسط لعیا خاکی در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 ساعت 23:40 موضوع | لینک ثابت