جامعه ی من

سهمیه ی دانشگاه های تهران برای پذیرش داوطلبان شهرستانی کم شده حالا شهرستانی ها برای اینکه دانشجوی دانشگاه تهران بشن و برای اینکه رشته ی مورد علاقه شون رو بخونن باید رتبه ی کمتر از 10 بیارن.

امسال چقدر مسولین رادیو و تلویزیون ذوق کردنند وقتی نفرات برتر کنکور بیشتر پسرا بودن تا دخترا شاید اگر امسال هم دخترا قصد تکتازی داشتن باز هم سرو صدای کم کردن سهمیه ی دانشگاه برای دخترا بلند    می شد.

توی دانشگاه وقتی به یه  ترم بالایی می گم : فلان استاد  رو میشناسی ؟ چه طوره؟ می گه: سر کلاسش حرف نزن اگه هم می زنی بیشتر از کوپنت نزن .

بچه که بودم با خودم فکر می کردم چرا بابا گاهی کوپن های مارو می ده به مامان بزرگ ؟ وبعد فهمیدم که کوپن ها به اندازه ی تعداد نفرات خانواده هاست و کوپن بابا بزرگ ومامان بزرگ هم 2 تاست اما مسولین یادشون رفته که اگر خانواده ی آنها روزی 6 نفر بوده تا حالا شده 12 نفره  نه شاید هم 36 نفره . با خودم    می گم کاش بابا همه ی کوپن ما رو بده به مامان بزرگ .

دیروزتوی خیابان یکی به بغل دستیش می گفت: فلانی مرد . بغل دستیش گفت :آخه گناهی، بالاخره مرد ؟ اون یکی خندید و گفت :بابا بیچاره بیشتر از کوپنش هم زنده مونده بود .

دوستم می گه  طوطیا داره از شوهرش طلاق می گیره ،بیچاره این روز ها بد جوری درگیر دادگاه ودادگستری شده . دهنم واموند .گفتم: چرا؟ طوطیا که عاشق شوهرش بود! دوستم گفت: چه می دونم ، طوطیا هنوزم عاشقه، ولی کوپن عشق شوهره تموم شده.

برای نمایشگاه صنعت ساختمان رفتیم تهران. منو بابا و خواهرم ، بابا می خواست بلیت قطار بگیره ، با قطار سفر برامون راحتتر ه ولی سهمیه ی بلیت قطار درجه 1 برای شهر ما 4تا است واون 4تا یعنی یا با قطار درجه 2 که وسط گرمای مرداد تابستان کولر نداره سفر کن یا با اتوبوس برو . وما ترجیح دادیم با اتوبوس بریم تا تو کوپه دم پختک بشیم.

آقای ------ معلم ادبیات دبیرستان ما بود . وقتی فرزام بچه چهارم آقای ----- دنیا اومد بچه های کلاس بهش تبریک گفتند . یکی از ته کلاس گفت :آقا شیرنی نمی دید به ما؟  آقای------خندید و گفت : شیرنی؟  دولت اصلا از تولد فرزام خوشحال نیست ، فرزام از دید دولت به دنیا نیومده ، فرزام کوپن نداره.

می بینی توی ایران همه چیز کوپنی ، همه چیز بر اساس سهمیه ست .

علم و دانش کوپنی ، عشق کوپنی،حتی انسانیت کوپنی.

ولی هیچ کس برای کوپنی بودن دانشگاه ها، دانشگاه آتیش نزده، هیچ کس برای کوپنی بودن عشق قلب ها رو محکوم نکرده به آتیش نکشونده، هیچ کس برای کوپنی بودن بلیت قطارها ایستگاه راه آهن رو آتیش نزده، هیچ کس برای کوپنی بودن انسانیت فریاد نزده.

 پس چرا بهمون بر خورده وقتی بنزین کوپنی شده ؟؟؟  

نوشته شده توسط لعیا خاکی در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386 ساعت 23:6 موضوع | لینک ثابت

در زمان حکومت قاجار اعزام دانشجو به کشور های اروپایی وبه خصوص فرانسه افزایش یافت .

با تغییر حکومت از قاجار به پهلوی مقصد دانشجویان ایرانی هم از اروپا به آمریکا تغییر مسیر یافت .

نسل نخست دانشجویان  اعزامی با الهام وپیگیری نگاه متفکران اروپایی به ایران بازگشتند . و با باز گشت این دانش آموختگان بسیاری از رشته های علمی در ایران پایه گذاری شدند.در میان رشته های علوم انسانی می توان بنیانگذار جامعه شناسی ایران را دکتر غلامحسین صدیقی معرفی نمود .

دکتر غلامحسین صدیقی در دوازدهم آذرماه 1284 شمسی در محله ی سرچشمه ی تهران متولد شد.

دکتر صدیقی با فراگیری علوم از فرانسه و متاثر از مکتب جامعه شناسی فرانسوی و به ویژه دورکیم و موس وبا دور گزیدن  از مکتب  امپریک جامعه شناسی آمریکا و تحلیل های مارکسیستی به ایران بازگشت.  رساله ی دکتر صدیقی (در پاریس) با عنوان " جنبش های دینی ایران در قرن دوم و سوم هجری در اسفندماه 1316 چاپ شد که از جمله کتاب های برجسته ایشان می باشد.دکتر صدیقی در سال 1317 در دانشگاه تهران استخدام شدند ایشان  برای فرهنگ و جامعه نقش زیادی قائل بود و میان علم جامعه شناسی و فرهنگ ایران و معارف اسلامی پیوند زدند.دکتر تکمیل همایون از شاگردان او  از کلاس های درس ایشان می گویند:وقتی بحث به مارکس کشیده می شدودکتر صدیقی بدون توجه به مارکسیست ها و ضد مارکسیست ها هنر بزرگ مارکس را وارد کردن عامل اقتصادی در پیشرفت و تحول جوامع می دانست.ایشان از سا ل 1330 درگیر کارهای علمی گشتند  . بعد از اینکه در سال 1337 دکتر صدیقی ریاست موسسه ی مطالعات و تحقیقات اجتماعی را بر عهده گرفت گروه های تحقیقاتی مردم شناسی، جمعیت شناسی و آمار شکل گرفت و اولین موسسه ی تحقیقی بر اساس موازین علمی ایجاد شد.

ایشان علاوه بر عرصه ی علم در عرصه ی سیاست هم مرد توانایی بود. ابتدا  در دولت مصدق وزیر پست و تلگراف و تلفن و پس از قیام سیام تیر 1331 وزیر کشور( و پس از مدتی نایب نخست وزیر ) شد و تا آخرین دقایق کودتای بیست و هشتم مرداد 1332 در کنار مصدق باقی ماند. و به علت همین پشتیبانی ها از مصدق به زندان افتاد.

دکتر صدیقی در سال 1352 از  دانشگاه با زنشسته شدند که در همان سال ها شاه به ایشان پیشنهاد نخست وزیری داد اما او نپذیرفت سر انجام دکتر غلامحسین صدیقی در روز دوشنبه نهم اردیبهشت ماه 1370  در تهران در گذشت  .  

 به قول دکتر عباس میلانی " آنچه که بیهقی در باب استاد خود گفته بود به راستی درباره استاد نسل ما، دکتر صدیقی هم صدق می کند که مردی بزرگ بود این استاد و باید قلم را لختی بر وی بگریانیم..."                          

نوشته شده توسط لعیا خاکی در پنجشنبه هفدهم آبان 1386 ساعت 10:52 موضوع | لینک ثابت

یادداشت های تاریخ گذشته

مطالبی را که تحت این عنوان در وبلاگم می نویسم، یادداشت هایی است نوشته شده تحت تاثیر مکان وزمانی خاص ومعین که در آن قرار داشته ام .

یاد داشت هایی است از سر دل ، ودل که می دانید  زود رنج است و حساس،پس اگر مطالب کمی گزنده است و تند به صافی و سادگی دل ببخشید .

نوشته شده توسط لعیا خاکی در دوشنبه چهاردهم آبان 1386 ساعت 23:10 موضوع | لینک ثابت

- من حق دارم هر چه را که مورد نیازم است در خواست کنم .(با درک این واقعیت که دیگران هم حق دارند نه بگویند)

-من حق دارم عقاید ، احساسات وهیجاناتم را به گونه ای مناسب بیان وابراز کنم.

-من حق دارم بنا به انتخاب شخصی درگیر مسایل ومشکلات اطرافیانم بشوم  یا نشوم .

-من حق دارم  مرتکب اشتباه شوم .  

-من حق دارم موفق شوم.

-من حق دارم عقیده ام را عوض کنم .

-من حق دارم برای خودم تصمیم بگیرم وپیامد های آن را هم بپذیرم .

-من حق دارم با خودم خلوت کنم.

-من حق دارم فرد قاطعی باشم.

در این وبلاگ می نویسم بر اساس تمام حقوق ذکر شده ، پس

سلام.

نوشته شده توسط لعیا خاکی در شنبه دوازدهم آبان 1386 ساعت 9:35 موضوع | لینک ثابت

عنوان قیصری ادبیات ایران برازنده ی شما هست.

استاد "امین پور" جاودانگی تان مبارک

نوشته شده توسط لعیا خاکی در شنبه دوازدهم آبان 1386 ساعت 9:35 موضوع | لینک ثابت

نه ، من هرگز نمی نالم .

قرن ها نالیدن بس است

می خواهم فریاد کنم

اگر نتوانستم ، سکوت کنم

خاموش مردن بهتر از نالیدن است.

                                                  دکتر علی شریعتی

نوشته شده توسط لعیا خاکی در شنبه دوازدهم آبان 1386 ساعت 9:34 موضوع | لینک ثابت

آمده ام نه برای ناله و گلایه

 آمده ام نه برای اعتراض وشکوه

آمده ام نه برای حسرت و اندوه

آمده ام تا بمانم آمده ام تا حرکتی تازه را آغاز کنم .

نوشته شده توسط لعیا خاکی در شنبه دوازدهم آبان 1386 ساعت 9:31 موضوع | لینک ثابت